Ekitap İstatisikleri ve Arama 

Çalışmalarımın çok yoğun olduğu, nefes almadan çalıştığım zamanlardan biriydi. Ben yıllık iznimi yoğunluktan kullanmazken, müdürümün işleri için de ayrıca oradan ayrılmamam gerekiyordu. Müdürüm ve ailesi için tatil ve fiyat araştırmalarını da yapmış onu tatile göndermiştim. Onayını almak için bir gün cep telefonunda aradım. Durum çok acil di ve 5 ayrı konuyu onun bilgisine sunup 5 dakika içinde (bana belirtilen süre) onay ya da cevap alıp cevap dönmeliydim. Hava sıcak ve herkes tatildeydi.
Müdürüme durumu anlattım ve yardım istediğimi rahatsız ettiğim için özür dileyerek anlattım. Bana " Nasıl bunu yapabilirsin, havuzdan koşarak çıktım, saçlarım ıslakken cevaplamak ne kadar zor biliyormusun? Hemen tüm konuları bana telefon mesajı olarak geç" dedi.
Telefonu kapattım, lavoboya çıktım ve tuvalette önce ağladım, sonra yüzümü yıkadım, makyajımı tazeledim, odama indim, mesajları yazdım. Bir kahve içtim...
Sonra düşünündüm ve kimse bir diğerinin içinde bulunduğu şartlar altında objektif ya da yüzde yüz empatik olamayabilir. Karşındakini anlayabilmenin iş hayatında en önemli anahtarlardan biri olduğunu bir kez daha ahtırladım. Son sohbetlerimizden birinde o gün ki müdürüm anılara dönüp bu olaydan bahsedince " ben bunu yaptım mı ? " diye sordu bana. Evet yaptınız. Oda kendisini empati konusunda geliştirdi sanırım zaman içinde...